Татарча Коръән тәфсире: перевод суры «Аль-Хиджр» - «Әл-Хиҗр» сүрәсе (99 аятов)

15. Сура аль-Хиджр - Мекканская, 99 аятов. 

С именем Аллаха Милостивого [ко всем на этом свете], Милующего [лишь верующих на том свете]. 

1.    Алиф. Лям. Ра. Это – аяты [священной] Книги и ясного Куръана. 
2.    Неверующие [в миг смерти и после нее, осознавая ужас своего положения] обязательно захотят стать мусульманами. 
3.    Оставь их [о Мухаммад] – пусть они [пьют] едят и пользуются [земными] благами. Надежды [на долгую жизнь и земное благополучие] отвлекают их [от веры и поклонения]. Но скоро [в момент смерти] они узнают [всю правду]. 
4.    И каждое селение, которое Мы погубили, имело [на то] известное предписание [все наказания происходили согласно предвечному знанию Всевышнего Аллаха, и поэтому в этом установлении не может быть изменения]. 
5.    Ни одна община [и ни один народ] не может ни приблизить свой срок, ни отдалить его [у каждой из цивилизаций был срок появления и исчезновения, установленный Аллахом. Никто и ничто не могло этот срок изменить]. 
6.    Они [неверующие] сказали [издеваясь над Посланником Аллаха [да благословит его Аллах и да приветствует]: «О тот, кому ниспослано наставление [Куръан]! На самом же деле ты – сумасшедший! 
7.    Почему ты не привел к нам ангелов [которые подтвердили бы твои слова], если ты правдив [в своих утверждениях]?» 
8.    Мы ниспосылаем ангелов лишь с истиной [когда считаем нужным], и тогда никому [кто, встретившись с этими ангелами, не уверовал] не будет дана отсрочка. 
9.    Поистине, Мы ниспослали [Куръан как] Наставление, и Мы, без сомнения, сохраним его [от искажений и изменений]. 
10.    И Мы уже отправляли до тебя [Мухаммад] посланников к прежним общинам [чтобы они наставляли их]. 
11.    Но над каждым посланником, который приходил к ним, они издевались.
12.    [Как Мы внедряли неверие в сердца неверующих прошлого] Так же Мы внедряем его [неверие] в сердца преступников [из язычников]. 
13.    [Язычники] Не поверят в него [Куръан], хотя таков был путь прежних народов [они знают, что неверующие прошлого были уничтожены за то, что не верили в пророков и священные Писания]. 
14.    И даже если Мы открыли бы для них [тех, кто из упрямства требует явить им чудо] врата небес, чтобы они поднялись туда, 
15.    то все равно [из упрямства] они обязательно бы сказали: «Наши взгляды затуманены [нам это все просто привиделось]. И нас просто околдовали». 
16.    Поистине, Мы создали в небе созвездия, украсив его для наблюдателей. 
17.    Мы охраняем небеса от каждого побиваемого [камнями и проклятого] шайтана. 
18.    А если он [какой-нибудь шайтан] станет подслушивать тайком [разговоры ангелов], то за ним вдогонку летит яркий метеор [который собьет джинна с небес]. 
19.    И Мы расстелили землю, поставили на ней горы и вырастили на ней разные ценные вещи. 
20.    Мы создали на ней пропитание для вас и для тех, кого кормите не вы [все живое наделяет пропитанием лишь Всевышний Аллах].
21.    И сокровищницы всего [чем пользуются творения] у Нас [все находится под Нашим управлением]. И низводим Мы их строго в определенном количестве. 
22.    И Мы отправили ветры, несущие [дождевые облака], а затем низвели с неба воду и напоили вас ею. И вы не можете ее хранить [вода либо уходит в землю, либо испаряется]. 
23.    Поистине, Мы даем жизнь и забираем ее. И Нам остается все [все творения умрут, а Аллах останется]. 
24.    Поистине, Мы знаем всех, кто жил раньше, и всех, кто жил позже [и Аллах знает все творения от начала мира до его конца]. 
25.    Поистине, твой Господь соберет их всех [творения]. Он – Мудрый, Знающий. 
26.    И Мы же создали [первого] человека [Адама] из сухой и звонкой глины, полученной из измененной черной земли. 
27.    А до того [до сотворения Адама] Мы создали джиннов из яркого огня [не дающего дыма]. 
28.    И вот сказал твой Господь ангелам: «Поистине, Я сотворю человека из сухой и звонкой глины, полученной из измененной черной земли. 
29.    А когда Я придам ему нужный облик и вдохну в него от Моего духа [созданного Аллахом и принадлежащего Ему – то есть, оживлю человека], то совершите перед ним земной поклон [в качестве приветствия]». 
30.    И все ангелы до единого совершили земной поклон. 
31.    За исключением иблиса. Он отказался совершать земной поклон [Адаму].
32.    [Всевышний Аллах] Спросил: «О иблис! Что с тобой? Почему ты не совершил земной поклон?» 
33.    Он ответил: «Не подобает мне кланяться перед человеком, которого Ты сотворил из сухой и звонкой глины, полученной из измененной черной земли». 
34.    [Всевышний Аллах] Сказал: «Выйди отсюда [покинь небеса]. Отныне ты [лишен всех благ, проклят] и побиваем [камнями]. 
35.    И, поистине, проклятие на тебе до Судного дня». 
36.    [Иблис] Сказал: «Господь мой! Дай мне отсрочку до того дня, когда они [потомки Адама] будут воскрешены». 
37.    [Аллах] Ответил: «Поистине, тебе дана отсрочка 
38.    до определенного [Моей волей] дня». 
39.    [Иблис] Сказал: «Господи! За то, что Ты ввел меня в заблуждение, я приукрашу им земные блага [заставлю их совершать грехи] и непременно собью их всех [с истинного пути], 
40.    кроме Твоих самых искренних [верующих] рабов». 
41.    [Всевышний Аллах] Сказал: Это [вера и искренность] – прямой путь ко Мне [и защита от козней иблиса]. 
42.    Поистине, у тебя не будет власти над Моими [верующими] рабами [ты не сможешь ввести их в заблуждение], за исключением заблудших, которые последуют за тобой». 
43.    И, поистине, Ад – это место, обещанное им всем [кто последует за тобой]. 
44.    У него – семь ворот. В каждые из них войдет определенная часть [обитателей Ада]. 
45.    Поистине, богобоязненные окажутся в [райских] садах у источников [в блаженстве и наслаждении]. 
46.    [При входе в Рай им будет сказано:] Войдите сюда с миром [и защитой от любых бедствий], будучи в безопасности. 
47.    [До входа в Рай] Мы удалим из их сердец злобу [враждебность и ненависть друг к другу], и они, как братья, будут сидеть на ложах лицом друг к другу.
48.    Там их не постигнет усталость. Их оттуда не изгонят [никогда].
49.    Сообщи Моим рабам [о Мухаммад], что, поистине, Я – Прощающий [их грехи], Милующий. 
50.    Но наказание Мое – наказание болезненное. 
51.    Расскажи им [о Мухаммад] о [ангелах] гостях Ибрахима [и о том, что там произошло]. 
52.    Вот они зашли к нему и сказали: «Салям [мир]!» [Позже Ибрахим] Сказал [после того, как гости отказались от угощения]: «Поистине, мы опасаемся вас». 
53.    Они ответили: «Не бойся! Поистине, мы принесли тебе радостную весть об ученом сыне [по имени Исхак]». 
54.    Он спросил: «Вы сообщаете мне эту радостную весть, хотя я уже достиг преклонных лет? Этим вы хотите меня обрадовать? [Вопрос был вызван крайним изумлением пророка]» 
55.    [Ангелы] Ответили: «Мы радуем тебя правдивой новостью. Не отчаивайся! [Никогда не теряй надежду на милость Аллаха]» 
56.    Он воскликнул: «Кто же отчаивается в милости своего Господа, кроме [неверующих и] блуждающих [вдали от истины]?!» 
57.    [Затем] Он спросил: «Какова же [помимо радостной вести о ребенке, которую вы принесли мне] ваша цель [с чем вы пришли], о посланцы?» 
58.    Они ответили: «Мы отправлены [с наказанием] к грешным людям [народу Лута]. 
59.    И только всю семью Лута мы спасем, 
60.    кроме его жены. Мы [по указанию Аллаха Всевышнего] решили, что она останется позади [и погибнет вместе с неверующими]». 
61.    И когда посланцы пришли к Луту, 
62.    [Лут] Сказал [им]: «Поистине, вы – люди незнакомые [в этих местах. Пророк боялся за их безопасность]». 
63.    [Ангелы] Сказали: «Мы пришли к тебе с тем [карой], в чем они сомневались. 
64.    Мы принесли тебе истину [которая обязательно осуществится], и мы правдивы [в наших словах]. 
65.    Выведи свою семью ночью [из селения] и сам иди следом за ними. И пусть никто из вас не оборачивается. Идите туда [в Шам], куда вам велено [переселиться]». 
66.    И Мы передали ему [Луту] решение, что к утру все они [неверующие] будут уничтожены. 
67.    И жители города [узнав, что в доме у Лута находятся красивые молодые люди] пришли [к нему], ликуя и радуясь. 
68.    Он сказал им: «Это – мои гости, не позорьте же меня [замышляя зло против них]. 
69.    Побойтесь же Аллаха и не унижайте меня». 
70.    [Люди] Сказали: «Разве мы не запретили тебе [защищать любого] в мирах [а также принимать гостей]?»  
71.    [Лут] Ответил: «Вот мои дочери, [можете жениться на них] если уж вы делаете [это, удовлетворяете свою похоть – то хотя бы делайте это естественным и законным путем]». 
72.    Клянусь твоей [о Мухаммад] жизнью! Они [народ Лута] бродили, опьяненные. 
73.    А на восходе солнца их погубил [жуткий] крик. 
74.    Мы [на крыле Джибриля] перевернули их [семь селений, в которых жил народ Лута] вверх дном и обрушили на них камни из обожженной глины. 
75.    Поистине, в этом [рассказе] – знамения для прозорливых. 
76.    Поистине, они [жили и оставили след] на прямой [известной мекканцам] дороге. 
77.    Поистине, в этом [рассказе] – знамение для верующих. 
78.    И жители Айки [народ Шуайба также] были злодеями [неверующими и грешными]. 
79.    Мы покарали их [низвергнув на них огонь из тучи]. Поистине, они [оба народа – Лута и Шуайба] прошли ясный путь [к гибели]. 
80.    И жители аль-Хиджра [самудяне, к которым был направлен Салих] тоже посчитали лжецами [направленных к ним] посланников [отвергнув Салиха]. 
81.    Мы явили им Наши знамения [чудеса – вывели для них из скалы большую беременную верблюдицу], но они отвернулись от них [и не извлекли урока]. 
82.    И они высекали [для себя] в горах надежные жилища. 
83.    Но на заре их поразил крик [и землетрясение]. 
84.    И не защитило их [от наказания] ничто из того, что они приобретали [накапливая богатства и строя крепкие дома]. 
85.    И Мы сотворили небеса, землю и все, что между ними, только по истине [не без мудрости – но как место испытания для людей и джиннов]. Час [Судный день] обязательно наступит [поэтому рано или поздно Мы накажем неверующих]. Поэтому оставь их красиво [и не обращай внимания на их слова и дела]. 
86.    Поистине, твой Господь – Создатель [этой Вселенной], Знающий [абсолютно все]. 
87.    Мы уже даровали тебе [о Мухаммад] семь повторяемых [аятов суры аль-Фатиха] и великий Куръан. 
88.    Не смотри же в сторону [материальных] благ, которыми Мы наделили некоторых из них. И не печалься о них [из-за их неверия]. И опусти крылья [милосердия] перед верующими [будь с ними мягок, добр и терпелив]. 
89.    И скажи [этим язычникам, о Мухаммад]: «Поистине, я – тот, кто предупреждает [неверующих о наказании] понятным [им] способом». 
90.    Мы также ниспослали [Таурат и Инджиль] разделяющим [то есть иудеям и христианам, которые приняли одну часть Писания и отвергли другую], 
91.    которые поделили Куръан на части. 
92.    И, клянусь твоим Господом! Мы непременно всех их спросим 
93.    обо всем, что они делали [в земной жизни]. 
94.    Так доведи [о Мухаммад, до людей] то [из откровения], что тебе приказано [Аллахом], и отвернись от язычников [не придавай значения их словам и не обращай внимания на их поступки]. 
95.    Поистине, Мы избавили тебя от насмешников. 
96.    Они поклонялись наряду с Аллахом другим богам. Но скоро они узнают [свою участь в вечной жизни]. 
97.    И Мы знаем, что их слова ранят тебя. 
98.    Но восславь же Господа своего хвалой [в знак благодарности за благо Ислама] и [совершая намаз] будь одним из тех, кто совершает земные поклоны [выполняющих намаз]. 
99.    И поклоняйся Господу твоему, пока убежденность [смерть] не придет к тебе. 

15. Әл-Хиҗр (Хиҗер) сүрәсе - Мәккә чоры, 99 аять

Рәхимле һәм шәфкатьле Аллаһ исеме белән!

1.    Әлиф ләәәм ра. Болар – [сүрәдә укылган хәбәрләр камил] Китапның һәм ап-ачык [хөкемнәрне эченә алган] Коръәннең аятьләре.
2.    Кяфер булган кешеләрнең [үлем вакытында һәм Кыямәт көнендә] мөселман буласылары килер, бәлки.
3.    [Расүлем!] Калдыр аларны, ашасыннар, [дөнья рәхәтеннән] файдалансыннар, [озын гомер яшәп һәм теләгәннәргә ирешәбез дигән] өмет аларны мавыктырсын. [Кылган хатаны] Тиздән беләчәкләр.
4.    Без бер генә шәһәрне дә, аңа [җәзаның кайчан киләчәге хакында Ләүхелмәхфүздә] билгеле бер язуы булмый торып, һәлак итмәдек.
5.    [Җәзаландырылган] Бер генә өммәт тә әҗәлен ашыктыра яки кичектерә алмас.
6.    [Габдуллаһ ибне Үмәййә, Нәдр ибне Харис һәм Вәлид ибне Мугыйрә кебек кяферләр Расүлуллаһны (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) мыскыл итәр өчен] Әйттеләр: «И, Коръән иңдерелгән кеше! [Мондый чамадан тыш зур бер эшкә алынгансың икән] Син, чыннан да, бер мәҗнүн.
7.    Әгәр тугры кешеләрдән икәнсең, нишләп безгә [дөреслегеңә шаһит булачак] фәрештәләр китермәдең?»
8.    [Алар мондый мәгънәсез әйберләр таләп итсәләр дә] Без фәрештәләрне хак [бер сәбәп, хикмәтле бер максат] белән генә җибәрәбез. Әмма ул [фәрештәләр белән күзгә-күз очрашкан] чакта аларга кичектерү бирелмәс.
9.    Һичшиксез, [алар инкяр иткән] Коръәнне Без иңдердек һәм Без [бүтән китапларыбыз арасыннан] аны [гына үзгәртелү, югалудан] саклыйбыз.
10.    [Расүлем!] Без синнән алда да элекке халыкларга [расүлләр] җибәргән идек.
11.    Әмма аларга нинди генә расүл килмәсен, алар аны мыскыл иттеләр.
12.    [Расүлем!] Аны [инкярны, мыскылны элекке кяферләрнең күңелләренә салган кебек, сине инкяр иткән һәм иң зур гаеп булган ширек гөнаһын эшләгән] гөнаһлыларның күңелләренә салабыз.
13.    Алар [мөшрикләр] аңа [Коръәнгә] ышанмаслар, [пәйгамбәрләргә һәм китапларга ышанмаган] әүвәлгеләр хакында [Аллаһы Тәгаләнең] кануны үтәлсә дә.
14.    Әгәр Без аларга [могҗиза сорап үҗәтләнүчеләргә] күк капусын ачсак та, алар [көне буе] шунда күтәрелсәләр [һәм андагы фәрештәләрне, кодрәт дәлилләрен һәм ап-ачык могҗизаларны күрсәләр] дә.
15.    [Чамасыз кирелекләре аркасында] Әйтерләр иде: «Безнең күзләребез [чынбарлыкны күрүдән] пәрдәләнде. [Шуңа күрә нәрсәне күрсәк тә, болар – хыял җимешләре генә, чөнки Мөхәммәд безнең күзләрне буды һәм] без – сихерләнгән кешеләр».
16.    [Аларның бу көферлекләре хакка каршы киреләнүләре өчен]. Һичшиксез, Без күктә йолдызлыклар яралттык, [сокланып] караучылар өчен аны бизәдек.
17.    Без аны [күкне] һәр таш белән атылган шайтаннан да сакладык. [Шуңа күрә шайтаннар фәрештәләргә вәсвәсә бирү һәм алар белгән яшерен мәгълүматларны белә алмыйлар].
18.    Ләкин [өсле-өсле баскан шайтаннарның берсе фәрештәләр арасында сөйләнгән сүзне] яшеренеп кенә тыңласа, аның артыннан [шунда ук йолдызлардан купкан] ап-ачык бер ут кисәге иярә.
19.    Без җирне дә [файдалансыннар дип] җәеп салдык, өстенә какшамас таулар куйдык, һәм үлчәүле [җимешләрдән] һәртөрле нәрсәне анда үстердек.
20.    Сезнең өчен дә, сез ризыкландырмаганнар өчен дә [азык-төлек һәм кием-салым кебек] яшәү кирәк-яракларын анда яралттык.
21.    Хәзинәләре Бездә булмаган бер генә нәрсә дә юк. Әмма [туфракка яңгыр һәммә җиргә дә бертигез яумаганы кебек, һәр җан иясенә кирәкле нигъмәт вә рәхмәт тә төрлечә булганлыктан] Без аны] билгеле бер микъдарда гына иңдерәбез.
22.    Без җилләрне [яңгыр белән тулган болытларны куалап] йөртүче итеп җибәрдек, шуннан соң күктән су иңдердек һәм сезгә аны эчердек. Сез исә аңа [ирешергә] көче җиткән кешеләр түгелсез.
23.    Һичшиксез, Без [теләгән җисемнәргә җан биреп] терелтәбез һәм җан алабыз. [Бөтен барлыклар юк булганнан соң да һәрнәрсәгә] Варис булучылар да – Без.
24.    Һичшиксез, Без арагыздан [үлемдә, Исламга керүдә, гыйбадәттә, җәмәгать сафында һәм җиһад мәйданында] алга киткәннәрне беләбез. Янә Без [әле дә үлмәгән, яшәп яткан һәм гыйбадәттә] соңлаучыларны да беләбез.
25.    Һичшиксез, синең Раббың аларны [үтергәннән соң, кабат хозурына] җыячак. Һичшиксез, Ул – Хикмәт иясе, Белүче.
26.    Һичшиксез, Без кешене [суккан вакытта] яңгыравык тавыш чыгарган коп-коры бер балчыктан яралттык.
27.    Моңарчы җеннәрне дә Без кызу уттан яралткан идек.
28.    Менә Раббың фәрештәләргә әйтте: «Һичшиксез, мин [суккан вакытта] яңгыравык тавыш чыгарган коп-коры бер балчыктан, рәвеш биреп, кеше яралтачакмын.
29.    Мин аны [рух керергә яраклы һәм] төзек бер хәлгә китергәч һәм [тормыш бирү сыйфатымны чагылдырган] рухымнан аның эченә [җан] өргәч [аны тере кыяфәткә китергәч], сез [бер ихтирам билгесе буларак, кыйбла итеп, Миңа буйсынып] аңа сәҗдә кылыгыз».
30.    Фәрештәләр бөтенесе сәҗдә кылдылар.
31.    Ләкин Иблис сәҗдә кылучылар белән бергә булудан баш тартты.
32.    Ул [вакыт Аллаһы Тәгалә аңа]: «И, Иблис! Ни булды сиңа, нишләп сәҗдә кылучылар белән бер булмадың?» – диде.
33.    Ул исә: «[Мин төтенсез уттан яралтылган нәфис бер зат була торып] Син яңгыравык тавыш чыгарган коп-коры балчыктан рәвеш биреп яралткан бер бәндәгә сәҗдә кылмам», – диде.
34.    [Аллаһы Тәгалә исә] Әйтте: «Алай булса, аннан [фәрештәләр җәмәгате арасыннан] чык! Син [хәзер бөтен хәер һәм игелекләрдән мәхрүм ителеп] куылгансың.
35.    Һичшиксез, ул ләгънәт [һәм илаһи рәхмәттән сөрелү] сиңа [һәм сиңа иярүчеләргә] җәза көненә кадәр булачак».
36.    Ул [Иблис үлемнән котылу юлын эзләп]: «И, Раббым! [Сурга икенче мәртәбә өрелеп] Алар [Адәм һәм аның нәселеннән җир йөзендә таралачак кешеләр] терелтеләчәк көнгә кадәр миңа кичектерү бир», – диде.
37.    Ул [Аллаһы Тәгалә]: «Һичшиксез, син – кичектерү бирелгәннәрдән.
38.    Билгеле вакытның көненә кадәр».
39.    [Шайтан] Әйтте: «Мине аздырганың өчен, мин [дә җәннәттә Адәмне ялгыш адымга этәргәнем кебек] җирдә аларга [гөнаһларын] бизәп күрсәтәчәкмен һәм аларның барысын да юлдан яздырачакмын.
40.    Мәгәр Синең ихлас колларыңнан [калган] башкаларны».
41.    [Аллаһы Тәгалә] Әйтте: «[Мин фазыл вә рәхмәтем белән шушы хөкемне үтәүне вәгъдә итәм:] Бу [сайлап алынган колларымны синең явызлыгыңнан коткаруым] – Миңа илтә торган туры юл.
42.    Һичшиксез, сиңа ияргән адашучылардан тыш, минем колларыма синең көчең җитмәс.
43.    Һичшиксез, җәһәннәм – аларның барысына да вәгъдә ителгән урын.
44.    Аның җиде капкасы бар, һәрбер капка өчен алар арасыннан аерылган бер төркем бар».
45.    Әмма, һичшиксез, [көферлек, ширек төрләреннән сакланган] тәкъвалык ияләре җәннәтләр һәм чишмәләр [янында кәеф-сафа] эчендә [булачаклар].
46.    [Җәннәткә кергән чакта аларга:] «Имин кешеләр буларак сәлам белән анда керегез», – [дип әйтелер].
47.    Без аларның [дөньяда] күңелләрендәге [бер-берләренә карата булган] нәфрәтне [җәннәткә керүләреннән алда ук] суырып чыгарачакбыз, һәм [алар] кәнәфиләр өстендә кара-каршы утырган кардәшләр кебек булачаклар.
48.    Анда аларга [һәр теләкләре үтәлгәнгә күрә] бернинди арыганлык кагылмас. Алар аннан беркайчан да чыгарылмаслар.
49.    [Расүлем!] Колларыма хәбәр ит, Мин – [гөнаһларны күпләп] Гафу итүче, Рәхимле.
50.    Минем газабым исә – тилмерткеч бер газап.
51.    Аларга Ибраһимның [галәйһиссәлам] кунаклары [булган фәрештәләр] турында хәбәр бир.
52.    Менә алар аның янына керделәр дә: «[Сиңа] Сәлам [булсын]!» – диделәр. Ул: «Һичшиксез, без [кем булганыгызны белмәгәнлектән һәм тәкъдим иткән ризыкларыбызга кул тидермәвегез сәбәпле] сездән куркабыз», – диде.
53.    Алар: «Курыкма! Һичшиксез, без сине [Исхак исемле] бик акыллы ир бала белән сөендерәбез», – диделәр.
54.    Ул: «Инде картлык килүгә карамастан, мине [һич көтелмәгән бер хәбәр белән] сөендерәсезме? Мине ни [гаҗәеп бернәрсә] белән сөендерәсез?» – диде.
55.    Алар: «Без сине хак [бер хәбәр] белән сөендерәбез. [Аллаһы Тәгаләнең бик карт бер ир белән аның инде карчыгыннан бер бала яралтырга кодрәте җитмиме әллә?] Син өмет өзүчеләрдән булма», – диделәр.
56.    Ул исә: «Адашкан [кяфер] кешеләрдән тыш, Раббысының рәхмәтеннән кем өмет өзәр?» – диде.
57.    [Шуннан] Ул: «И, илчеләр! [Мине бала белән сөендерүегездән башка] Сезнең [мөһим] эшегез нәрсә?» – диде.
58.    Алар әйттеләр: «Без [Лутка [галәйһиссәлам] каршы чыккан, аеруча ир белән ир якынлык кылу кабахәтлегенә бирелгәннәре өчен] гөнаһлы бер кавемгә [газап китерер өчен] җибәрелдек.
59.    Без фәкать Лут [галәйһиссәлам] гаиләсен генә тулысынча коткарачакбыз.
60.    Аның хатыныннан башка [бөтен гаиләсен коткарачакбыз]. Без [Аллаһы Тәгаләнең боерыгы белән] кискен карар кылдык, ул [хатын кяферләр белән бергә Аллаһның газабы эчендә] артта калучылардан булачак».
61.    Илчеләр Лутка [галәйһиссәлам] килгәч.
62.    Ул: «Һичшиксез, сез [бу тирәдә] таныш булмаган кешеләрсез», – диде.
63.    Алар әйттеләр: «Без [сине ялгыз калдырмабыз, киресенчә] сиңа алар шикләнгән нәрсәне [газапны] алып килдек.
64.    Без сиңа хак белән килдек. Без – [хәбәрләребездә] тугрыларбыз.
65.    Гаиләңне [гөнаһлылар кавеме арасыннан чыгарып] төннең бер өлешендә алып кит, үзең дә алар артыннан бар. Әмма арагыздан беркем дә [артка] борылмасын. Әмер ителгән җиргә [Шам җирләренә] барыгыз».
66.    Без ул эшне аңа вәхи иттек ки, таң кергән чакта болар [кяфер кешеләр] һәлак ителәчәк.
67.    Шәһәр халкы [Лутка [галәйһиссәлам] кунак булып килгән бик чибәр егетләр турында хәбәр алгач] сөенә-сөенә [Лутның [галәйһиссәлам] йорты тирәсенә] килде.
68.    Ул әйтте: «Болар – минем кунакларым. [Аларга явызлык кылырга ниятләп] Мине хур итмәгез.
69.    Аллаһтан куркыгыз да, мине оятлы итмәгез».
70.    Алар: «Әллә без сине галәмнәрдән [чит бер кешене кунак итүдән һәм яклаудан] тыймадыкмы?» – диделәр.
71.    Ул әйтте: «Менә минем [өммәтемнең хатыннары, бер пәйгамбәр үз өммәтенең атасы урынында булганлыктан, болар минем] кызларым [санала]. Әгәр сез [хәләл юл белән шәһвәтегезне канәгатьләндерергә] теләсәгез [аларга өйләнүне сайлагыз]».
72.    [Расүлем!] Синең гомерең белән ант итәмен, һичшиксез, алар [Лутка [галәйһиссәлам] каршы чыгучылар] бозыклыклары эчендә адашып йөриләр.
73.    Кояш чыккан вакытта аларны дәһшәтле тавыш каплады.
74.    Без [Лутның [галәйһиссәлам] өммәте яшәгән] ул урынның өстен аска әйләндердек һәм аларга каткан балчыктан бер-бер артлы ташлар яудырдык.
75.    [Расүлем!] Һичшиксез, күрә белгән күз белән караучыларга боларда билгеләр бар.
76.    Һичшиксез, ул урын күз каршындагы [бик җанлы һәм билгеле] бер юлда.
77.    [Расүлем!] Һичшиксез, мөэминнәр өчен боларда [бик зур] аять бар.
78.    Һичшиксез, [Шугайбнең [галәйһиссәлам] кавеме булган] куе агачлыкта яшәүчеләр дә залим кешеләр иде.
79.    Без [болыттан өсләренә утлар яудырып] аларга җавап җәзасы бирдек. Һичшиксез, [Лут һәм Шугайбнең [галәйһимәссәлам] кавемнәре яшәгән] ул ике урын да бик ачык бер юлда [урнашкан].
80.    [Салих [галәйһиссәлам] җибәрелгән] Хиҗр халкы да җибәрелгәннәрне ялганга санадылар.
81.    Без аларга [кыядан чыгарган зур гәүдәле, буаз дөянең бөтен җәмәгатьләренә җитәрлек сөт бирүе кебек] могҗизаларыбызны бирдек, алар исә аннан йөз чөерделәр.
82.    Алар [үзләрен] имин кешеләр санап, тауларда өйләр чокып ясадылар.
83.    [Җәбраилдән [галәйһиссәлам] килгән] Дәһшәтле тавыш аларны таң вакытында каплады.
84.    Ирешкән нәрсәләре алардан [газапны] ераклаштырмады.
85.    Без күкләрне, җирне һәм алар арасындагыларны хак белән яралттык. [Расүлем!] Һич шөбһәсез, Сәгать [Кыямәт көне], әлбәттә, җитәчәк. Син [инкяр итүчеләрдән үч алырга ашыкма] күрмәмешкә салышып, игътибар итмичә, күркәмлек белән калдыр.
86.    Һичшиксез, синең Раббың –юктан Бар итүче, Белүче.
87.    Без сиңа кабатлана торган җиде мактау чарасын [җиде аятьле «Фатиха» сүрәсен] һәм олуг Коръәнне бирдек.
88.    [Син] Без аларның кайберләренә файдаланырга биргән малга күз салма. Алар өчен хәсрәткә төшмә. [Шәфкать] Канатларыңны мөэминнәргә генә ач.
89.    [Расүлем! Ул мөшрикләргә] Әйт: «Һичшиксез, мин – [иман китермәүчеләрнең башына төшәчәк газапларны] аңлаешлы итеп кисәтүчемен».
90.    [Мәккәгә керү юлларын] Бүлешүчеләргә иңдергәнебез кебек [сезне дә җәза белән кисәтәм]. 
91.    Ул кешеләр [бертөрле аятьләргә – сихер, бертөрлеләренә – уйдырма, күрәзәлек сыйфаты тагып] Коръәнне бүлгәләделәр.
92.    Раббың белән ант итәм, аларның барысыннан да, әлбәттә, сораячакбыз.
93.    Ни кылганнары турында [сораячакбыз].
94.    [Расүлем!] Сиңа әмер ителгән [вәхиләрне белдергән] нәрсәне ачыктан-ачык ирештер. Ул мөшрикләрдән йөз чөер.
95.    [Расүлем!] Без сине мыскыл итүчеләрдән коткардык [сине җәфалаган биш мөшрикне һәлак иттек].
96.    Ул кешеләр Аллаһ белән бергә башка бер илаһ та алалар. Алар [ширекнең нәтиҗәсен] тиздән беләчәкләр.
97.    Алар сөйләгән [мыскыл тулы] нәрсәләрдән синең күкрәгең кысылганын Без беләбез.
98.    Раббыңны мактау белән тәсбих ит һәм [намаз укып] сәҗдә кылучылардан бул.
99.    Киләчәгенә һич шик булмаган [үлем дигән] нәрсә сиңа ирешкәнче, [бер мизгелне дә бушка уздырмыйча] Раббыңа [һәрдаим] гыйбадәт кыл.

Фото на анонсе: © Михаил Захаров / «Татар-информ»