Татарча Коръән тәфсире: перевод суры «Аль-Хадж» - «Әл-Хаҗ» сүрәсе (78 аятов)

22. Сура аль-Хадж - Мекканская, 78 аятов. 

С именем Аллаха Милостивого [ко всем на этом свете], Милующего [лишь верующих на том свете]. 

1.    О люди! Бойтесь [наказания] вашего Господа [и подчиняйтесь Ему]! Поистине, сотрясение Часа [конца света] будет ужасным. 
2.    В тот день, когда вы увидите его, кормящая мать [от ужаса] забудет о том, кого она кормила, а беременная женщина тут же родит. Ты увидишь людей пьяными [от страха], но они не будут пьяны [от вина]. И наказание от Аллаха будет суровым. 
3.    Среди людей есть те, кто спорит об Аллахе без знания, и следует [в своих спорах] за каждым восставшим [против истины] шайтаном. 
4.    [Шайтану] Было предписано, что любого, кто возьмет его в друзья [и последует за ним], он собьет [с истинного пути] и приведет к наказанию в Аду. 
5.    О люди! Если вы сомневаетесь в воскрешении, то [подумайте] ведь Мы сотворили вас [вашего праотца Адама] из земли, а затем [создали его потомков] – из капли [семени], потом – из сгустка [крови], потом – из кусочка [плоти], сформировавшегося или несформировавшегося. Так Мы объясняем вам истину [о том, что Аллах создал вас изначально, а значит, сможет и воскресить]. Мы помещаем в утробы, что желаем, до определенного срока [рождения]. Затем Мы выводим вас [из утробы матери] младенцем, чтобы вы [развиваясь] достигли зрелости. Некоторые из вас умирают [до совершеннолетия], а другие возвращаются в жалкую старость [период дряхлости и слабости], забывая все, что знали. И ты видишь мертвую [сухую] землю. А когда Мы низводим на нее воду, она начинает двигаться, набухает и произрастает разными видами прекрасных растений. 
6.    Это [создание человека, оживление земли и другие знамения происходят] потому, что Аллах – Истина. Он оживляет мертвых и способен на все. 
7.    И потому что Час [конца света], в котором нет сомнения, обязательно настанет, и Аллах воскресит всех, кто в могилах. 
8.    Среди людей есть те, кто спорит об Аллахе без знания, без верного руководства, без освещающей Книги. 
9.    Надменно сворачивая шею, он пытается сбить других с пути [религии] Аллаха. Ему – унижение в этом мире, а в Судный день Мы дадим ему вкусить наказания в адском огне. 
10.    [Ему будет сказано:] «Это [наказание] – за сделанное твоими руками, ведь Аллах не поступает несправедливо с рабами [не наказывает невиновных]». 
11.    И cреди людей есть тот, кто поклоняется Аллаху, [как будто] стоя на краю пропасти [балансируя на грани между верой и неверием]. Если ему хорошо [он здоров и обеспечен], то он чувствует себя уверенно. Но если его постигает испытание [болезнь, бедность и т.д], то он возвращается назад [к неверию]. Он проиграет как в этом мире, так и вечности [из-за своего неверия]. Это [будет] явный ущерб! 
12.    Он поклоняется не Аллаху, а тому, что не навредит ему и не принесет пользы. Это глубокое заблуждение! 
13.    Он поклоняется тем [идолам], кто скорее навредит, чем принесет пользу. Плох такой покровитель! Плох такой товарищ! 
14.    Аллах введет верующих, совершавших благие дела, в [райские] сады, под которыми текут реки. Поистине, Аллах делает, что пожелает [наделяя благами тех, кто подчиняется Ему, и наказывая тех, кто ослушался Его]. 
15.    Кто думает, что Аллах не поможет ему [Мухаммаду] в этом мире и в мире вечном, тот пусть привяжет веревку к небу и затем прекратит [ниспосылание благ] и посмотрит, устранит ли его уловка то, что вызывает его гнев. 
16.    И так [как Мы ниспосылали предыдущие знамения] Мы ниспослали его [Куръан] в виде ясных аятов. И, поистине, Аллах наставляет [на истинный путь], кого пожелает. 
17.    Поистине, в Судный день Аллах рассудит верующих [которые будут введены в Рай, и неверующих], исповедующих иудаизм, сабиев, христиан, огнепоклонников и язычников. Поистине, Аллах – Свидетель всего [что они делали и говорили]. 
18.    Неужели ты не видишь, что перед Аллахом склоняются в земном поклоне все, кто на небесах и на земле, солнце, луна, звезды, горы, деревья, животные и многие [верующие] люди. Но и многие [неверующие] заслуживают наказания. Кого Аллах унизит, того никто не возвысит. Поистине, Аллах делает, что пожелает. 
19.    И две группы соперников [верующие – одна группа, все неверующие – другая], которые спорили о своем Господе [и Его религии]. Неверующим [в Аду] выкроят одежду из огня [то есть, адское пламя полностью их накроет], а на головы им будут сверху лить кипяток. 
20.    Будут плавиться от этого их внутренности и кожа. 
21.    И им – железные палицы [которыми станут разбивать их черепа]. 
22.    Всякий раз, когда они захотят выйти оттуда [из Ада] и избавиться от печали, их вернут обратно. [И им будет сказано:] Вкусите огненное [наказание в Аду]! 
23.    Поистине, Аллах введет верующих, совершавших хорошие поступки, в [райские] сады, под которыми текут реки. Там их украсят золотыми браслетами и жемчугом, а их одежда будет из шелка [который мужчинам запрещено носить в этом мире].  
24.    Их научили [в этом мире] благим словам [свидетельству веры] и наставили на путь [и религию] Хвалимого [Аллаха]. 
25.    Поистине, неверующим, сбивающим [верующих] с пути [религии] Аллаха, не пускающим их в мечеть аль-Харам, которую Мы предназначили для людей, живущих [возле нее] и приходящих, а также совершающим там преступления – [этим неверующим] Мы дадим вкусить болезненное наказание. 
26.    Вот Мы показали Ибрахиму место Дома [Каабы и сказали ему]: «Не обожествляй ничего наряду со Мной и очищай Мой Дом [Каабу] [от идолов] для тех, кто совершает таваф, [полноценно] выполняет намазы, кланяется в поясном и земном поклоне». 
27.    И объяви людям о хадже. Пусть они придут к тебе пешком и на худых верблюдах из самых отдаленных мест [земли]. 
28.    Пусть они увидят то, что принесет [им] пользу, и произносят имя Аллаха в установленные дни над [жертвенными] животными, которых [Аллах] дал им. Ешьте их сами [если это было желательной жертвой] и кормите несчастного [сильно нуждающегося] бедняка! 
29.    Затем пусть они завершат свои обряды [и приведут себя в порядок], исполнят обеты и обойдут вокруг древнего Дома [Каабы]. 
30.    Это так! Кто почитает святыни Аллаха, тот помогает себе перед своим Господом. И вам дозволены [в пищу] животные, кроме тех, о которых вам сообщили [в аяте о запретных видах животных]. Сторонитесь скверны идолов [сами идолы и есть скверна] и сторонитесь лживых речей. 
31.    [Оставайтесь] Правильно верующими ради Аллаха [мусульманами, откажитесь от любых верований, кроме религии Аллаха] и не обожествляйте [никого] наряду с Ним. А кто обожествляет [что-либо] наряду с Аллахом, тот будто падает с неба [то есть, он подобен тому, кому уже ничем нельзя помочь]. [Хищные] Птицы подхватят его, или же ветер забросит его далеко [и нет никакой надежды на его спасение]. 
32.    Все так! А кто почитает важные знамения Аллаха, то это – от богобоязненности в сердце. 
33.    Для вас в них [жертвенных животных] – польза [в возможности ездить на них и перевозить грузы] до определенного срока [жертвоприношения]. Затем место их заклания – у древнего Дома [Каабы – на всей территории Запретной мечети Мекки]. 
34.    И каждой [верующей] общине [до вас] Мы определили места жертвоприношения [или религиозные обряды], чтобы они [при забое] произносили имя Аллаха над [животными], которыми Он наделил их. Ваш Бог – Бог Единственный. Будьте же покорны Ему. Сообщи [о Мухаммад] радостную весть смиренным [и покорным Аллаху] – 
35.    [тем] чьи сердца при упоминании имени Аллаха наполняются трепетом, кто терпелив к постигающему их [испытанию], кто [полноценно] совершает намаз и расходует из того, чем Мы их наделили. 
36.    Жертвенных верблюдов Мы сделали для вас важными знамениями Аллаха. В них – благо для вас. Так произносите над ними имя Аллаха [при забое], когда они стоят рядами. А когда они упадут на бок, то питайтесь их мясом [сами] и кормите тех, кто довольствуется малым [не просит милостыню], и тех, кто просит [от нищеты]. Вот так Мы подчинили их [верблюдов] вам, чтобы вы были благодарны [за это]. 
37.    Ни мясо, ни кровь их [жертвенных животных] не достигают Аллаха. Но Его достигает только ваша богобоязненность [праведный поступок в сочетании с правильной верой]. Так Он подчинил их [животных] вам, чтобы вы возвеличивали Аллаха за то, что Он наставил вас на истинный путь. Обрадуй же [о Мухаммад] добродетельных [верующих]. 
38.    Поистине, Аллах защищает верующих [от козней язычников]. Поистине, Аллах не любит вероломных и неблагодарных [и язычники будут наказаны за свое язычество].  
39.    Разрешено тем [верующим], с которыми поступили несправедливо, сражаться [в ответ, защищая свои права]. Поистине, Аллах способен помочь им [в этом]. 
40.    Это те, кто был не по праву изгнан из своих земель только за то, что говорил: «Наш Господь – Аллах». Если бы Аллах не дал одним людям защищаться от других, то были бы разрушены монастыри, церкви [христиан], синагоги [иудеев] и мечети [мусульман], где много поминают имя Аллаха [а после разрушения там, естественно, перестанут Его поминать]. Аллах обязательно поможет тому, кто помогает Ему [через помощь Его религии, ведь сам Всевышний ни в чьей помощи не нуждается]. Поистине, Аллах – Сильный, Достойный. 
41.    Если Мы укрепим их [мусульман] на земле [дав победу над врагами], они будут [полноценно] совершать намаз, выплачивать закят, призывать к благому и запрещать дурное. А исход всех дел – у Аллаха [в вечности]. 
42.    Если они обвинят тебя [о Мухаммад] во лжи, то [не печалься] ведь и раньше обвиняли пророков во лжи народ Нуха, адиты [народ Худа] и самудяне [народ Салиха], 
43.    и народ Ибрахима, и народ Лута 
44.    и жители Мадьяна [народ Шуайба]. Мусу тоже обвинили во лжи [египтяне]. Я дал отсрочку неверующим, а после покарал их [уничтожил]. Каким же [суровым] было Мое наказание [за их неверие в пророков]! 
45.    Как много несправедливых селений Мы уничтожили. Они теперь лежат в руинах [а все их жители убиты]. И [как много] заброшенных колодцев и стоящих дворцов [обитатели которых умерли]! 
46.    Разве они [жители Мекки] не ездили по земле, имея мыслящие сердца [разум, способный понять, что все эти города были уничтожены из-за неверия их жителей] и слышащие [истории об уничтоженных городах и их народах] уши? Поистине, слепнут не глаза [физическая слепота ничем не навредит в будущей жизни], а слепнут [духовные] сердца, которые в груди.
47.    И [курайшиты-язычники] торопят тебя с наказанием, но Аллах не нарушает Своего обещания [они непременно будут наказаны]. День [наказания] у твоего Господа [в вечности] равен тысяче лет по вашему [земному] летоисчислению. 
48.    Сколь многим селениям, которые были несправедливы, Я дал отсрочку [от наказания]! Но затем Я покарал их. И ко Мне [предстоит] прибытие. 
49.    Скажи [о Мухаммад]: «О люди! Поистине, я – явный наставник для вас». 
50.    И верующим, совершавшим хорошие поступки, – прощение [грехов] и щедрый удел [в Раю]. 
51.    А кто старался ослабить [выставить ложными] Наши знамения [Куръан], те – обитатели Ада. 
52.    И каждый посланник и пророк, которого Мы отправляли [к людям] подвергался наущениям шайтана, когда читал [людям слова ­Аллаха]. И Аллах [каждый раз] удалял внушенное шайтаном. И затем Аллах утверждал Свои знамения. И Аллах – Знающий, Мудрый. 
53.    [Аллах] Делает то, что внушает шайтан, искушением для тех, чьи сердца больны [лицемерием] и чьи сердца черствы [для принятия истины]. Поистине, [неверующие] злодеи – в разладе, далекие [от истины]. 
54.    И пусть знают те, кому дано знание [Куръана и единобожия], что это [Куръан] – истина от твоего Господа, чтобы они уверовали в нее, и покорились ей их сердца. И, поистине, Аллах наставляет верующих на прямой путь [Ислама]. 
55.    И не перестанут неверующие сомневаться в нем [Куръане], пока не наступит неожиданно Час наказания в бесплодный [Судный] день.  
56.    Власть в тот [Судный] день [когда исчезнут все сомнения относительно Куръана и религии Ислам] будет [только] у Аллаха. Он рассудит их [верующих и неверующих]. И верующие, совершавшие хорошие поступки, окажутся в Садах блаженства [в Раю по милости Аллаха]. 
57.    А неверующим, отвергнувшим Наши знамения, – унизительное наказание [за неверие]. 
58.    Кто совершил переселение [из Мекки в Медину] на пути Аллаха, а затем был убит или умер, тем Аллах обязательно даст прекрасный удел [в вечной жизни]. Поистине, Аллах – Лучший из дающих удел. 
59.    Он обязательно введет их в место, которым они останутся довольны [в Рай]. Поистине, Аллах – Знающий [абсолютно все], Отменяющий наказание [дающий отсрочку для покаяния всем в земной жизни, и затем прощающий тех, кто покаялся и уверовал]. 
60.    Это так [все на самом деле так, как Мы сказали, и нет в этом сомнений]! Кто ответит на зло равным злом, а после вновь будет притеснен, тому Аллах обязательно поможет. Поистине, Аллах – Стирающий грехи [Своих рабов], Прощающий [их]. 
61.    Это [победа] – потому, что Аллах вводит ночь в день [удлиняя его] и вводит день в ночь [и ночь становится длиннее], и потому, что Аллах – Слышащий, Видящий [их]. 
62.    Это [победа] – потому, что Аллах – Истина. А все, чему они поклоняются помимо Него – это ложь. И потому, что Аллах – Возвышенный [обладающий совершенным превосходством над любыми творениями и подчиняющий их Своим могуществом], Великий. 
63.    Разве ты не видишь, как Аллах низводит с неба воду [дождь], от чего земля зеленеет? [И это одно из знамений могущества Аллаха] Поистине, Аллах – Проявляющий доброту [чье Знание и Милость охватывают каждое творение, Который знает необходимый размер удела для Своих творений и делает все совершенно и мудро], Сведущий [Знающий абсолютно все]. 
64.    Ему принадлежит все, что [находится] на небесах, и все, что на земле. Поистине, Аллах – Тот, Кто ни в ком и ни в чем не нуждается, Хвалимый [обладающий всеми атрибутами совершенства, достойный восхваления, Которому принадлежит вся хвала, даже если не будет никого, кто восхвалял бы Его]. 
65.    Разве ты не видишь, что Аллах подчинил вам все, что на земле, и корабли, которые плывут в море по Его воле?! Он удерживает небо, чтобы оно не упало на землю без Его разрешения. Поистине, Аллах Снисходителен [к людям] и Милующий [их]. 
66.    Он дает вам жизнь, затем умертвляет вас, а затем вновь оживляет [воскрешает для отчета и воздаяния]. Поистине, человек неблагодарен. 
67.    Каждой общине Мы определили обряды [и законы], которые они соблюдают. Пусть они не спорят с тобой [о Мухаммад] об этом. Призывай к своему Господу [к Его религии]. Поистине, ты – на прямом пути [придерживаешься совершенной религии]. 
68.    А если они станут спорить с тобой [о религии], то скажи: «Аллах лучше знает о том, что вы делаете [и воздаст вам за ваши поступки]. 
69.    Аллах рассудит вас [верующих и неверующих] в Судный день в том, о чем вы спорили между собой [и каждый верил, что только он следует истине]». 
70.    Разве ты не знаешь, что Аллах знает все, что на небе и на земле? Поистине, это есть в [Хранимой] Книге. Без сомнения, это [знание упомянутого] для Аллаха легко. 
71.    [Язычники] Поклоняются вместо Аллаха тому, о чем Он [Аллах] не ниспослал никакого довода, и о чем у них нет никакого знания. Не будет [неверующим] злодеям помощника [способного защитить их от наказания Аллаха]! 
72.    И когда им читают Наши ясные аяты [Куръана], ты видишь на лицах неверующих неприятие [и отвращение]. Они готовы наброситься на тех, кто читает им Наши аяты. Скажи [им, о Мухаммад]: «Рассказать вам о том, что хуже этого? Это – Ад, который Аллах обещал неверующим. Какое же это ужасное место!»  
73.    О люди! Вот вам пример, послушайте же его! Поистине, те, кому вы поклоняетесь помимо Аллаха, ни за что не сотворят и мухи, даже если они объединятся для этого [создания]. А если муха что-то у них заберет, они не смогут отобрать это у нее [из-за своего бессилия. Так как же они поклоняются этим истуканам?!] Слаб просящий [кто поклоняется] и испрашиваемый [кому поклоняются]! 
74.    Они не ценили [не возвеличивали] Аллаха должным образом. Но Аллах – Сильный, Достойный! 
75.    Аллах выбирает среди ангелов и людей посланников. Поистине, Аллах – Слышащий, Видящий. 
76.    Он знает их прошлое [все, что они делали] и будущее [все, что будут делать]. И к Аллаху возвращаются [все] дела. 
77.    О верующие! Совершайте поясной и земной поклоны [в намазе], поклоняйтесь вашему Господу и делайте добро, чтобы достичь успеха [и заслужить Рай]. 
78.    И будьте предельно усердны на пути [воплощения религии] Аллаха. Он выбрал вас [сделав верующими] и не установил для вас никакого затруднения в религии. Такова вера отца вашего Ибрахима. [Аллах] Назвал вас мусульманами до этого [ниспослания Куръана] и здесь [в Куръане], чтобы Посланник стал свидетелем о вас [в Судный день, что он довел до вас все], а вы стали бы свидетелями для людей [в том, что их посланники довели их религию до них]. [Полноценно] Выполняйте намаз, выплачивайте закят и крепко держитесь за [религию] Аллаха. Он – ваш Покровитель. Как же прекрасен этот Покровитель! Как же прекрасен этот Помощник.

22. Әл-Хәҗ (Хаҗ) сүрәсе - Мәккә чоры, 78 аять

Рәхимле һәм шәфкатьле Аллаһ исеме белән!

1.    И, кешеләр! Раббыгыздан куркыгыз [да, әмерләрен тотып, тыюларыннан тыелыгыз], чөнки Сәгатьнең зилзиләсе – бик зур нәрсә!
2.    Сезнең аны күрәсе көнне һәрбер имезә торган хатын [куркуыннан] имезгәнен онытыр, һәрбер йөкле хатын [вакытыннан алда] йөген төшерер. [И, боларны күрүче! Ул көнне] Син кешеләрне исерекләр [кебек] күрерсең, ләкин алар исерек түгелләр. Аллаһның газабы бик каты [булганлыктан, аларның акыллары югалган булыр].
3.    Кешеләр арасында шундыйлар бар, алар, Аллаһ хакында белмичә, сүз көрәштерәләр һәм [шул чакта] һәрвакыт яманлыкта булган шайтанга иярәләр.
4.    Аңа [шайтанга ияргәннәргә, аның кылачак мөгамәләсе хакында бер тәкъдир итеп] язылган, кем дә кем аны дус итсә, һичшиксез, ул аны юлдан яздырыр һәм аны ялкынлы [җәһәннәм] ут газабына китерер.
5.    И, кешеләр! Әгәр [үлеп] терелтелүдән шөбһәләнсәгез [тәүге яралтылышыгызга каравыгыз бу шикне юкка чыгарачак]. Без бит сезне [атагыз Адәмне [галәйһиссәлам]] туфрактан [сезне дә туфракта үскән матдәләрдән], шуннан соң [мәни дип аталган] су тамчысыннан, шуннан соң [сөлек кебек аналыкка ябышып аталанган йомыркадан гыйбарәт] оешкан каннан, шуннан [баш, кул һәм аяк кебек кайбер әгъзаларының] шәкеле билгеле-билгесез бер ит кисәгеннән яралттык ки, сезгә ачык итеп аңлатабыз. Без теләгәнебезне аналыкларда билгеләнгән вакытка кадәр тотабыз, шуннан соң сезне [аннан] бәбиләр хәлендә чыгарабыз. Шуннан [куәт, акыл һәм танып-белү мәсьәләсендә] көчле чагыгызга [унсигез-утыз яшь арасына] ирешүегез өчен [сезне үстерәбез]. Арагыздан [бу яшькә җитәр-җитмәс, яки аннан алда, яки соңрак] вафат булганнар да бар, белгәннән соң [балалык чагындагы кебек] берни дә белмәгән картаю чорына кайтканнар да бар. Син туфракны үле һәм коры хәлдә күрәсең. Без аның өстенә су иңдергәч, ул [уңыш бирү өчен] хәрәкәтләнә, кабара һәм [караучыларны сөендерә торган] күркәм парлар [һәм төрле-төрле үсемлекләр] үстерә.
6.    Бу [шәкелдә кешенең төрле халәтләрдә яралтылып, араларында уртаклык булмаган төрле кыяфәтләргә кертелүе һәм коры туфракның терелтелүе] шул сәбәпле ки, Аллаһ – Хакның үзе. Һичшиксез, Ул үлеләрне терелтә һәм Ул һәрнәрсәгә кодрәтле.
7.    Һәм шул сәбәпле, Сәгать [Кыямәт көне], һичшиксез, киләчәк, аңарда бернинди дә шик юк. Һәм дә Аллаһ каберләрдәгеләрне терелтәчәк. [Аллаһы Тәгалә, сүзен бозмаган бер Хаким буларак, боларны вәгъдә итте, Аның бу сүзен тотуында шик юк].
8.    Кешеләр арасында шундые бар, ни [тиешле] гыйлеме, ни җитәкчесе, ни [вәхи ителгән] нурлы китабы булмыйча, [наданлык белән] Аллаһ турында сүз көрәштерә. [Әйтик, Әбү Җәһел – моның бер үрнәге].
9.    Аллаһ юлыннан яздырыр өчен, [тәкәббер кыяфәт белән] муенын борган берсе буларак [сүз көрәштерүне дәвам итә]. Бу кешегә дөньяда хурлык бар. Кыямәт көнендә исә өтеп ала торган.
10.    [Шулвакыт аңа] Бу – ике кулыңның алга сөргән [көферлек һәм гөнаһлар кебек яманлыклар эшләп барлыкка килгән] нәрсәләре сәбәпле. Аллаһ колларына золым итүче түгел
11.    Кешеләр арасында шундые бар, [ныклык күрсәтмичә] бер чиктә [булып] Аллаһка гыйбадәт кыла [әмма уеннан кире кайтып, гыйбадәтеннән туктарга мөмкин]. Әгәр аңа хәерле нәрсә килсә, шуның белән тынычланыр. Әмма [җаны, малы һәм гаиләсе мәсьәләсендә] аңа [мәшәкать тудырган] бер сынау кагылса, [имансызлык] ягына кабат кайта. Ул дөньяны да, Ахирәтне дә югалта. Менә бу – [һәркем аңларлык] ап-ачык бер зарар.
12.    Ул [мөртәт кеше], Аллаһны калдырып, аңа ни зарар, ни файда китермәгән нәрсәләргә табына. Әмма бу – [хактан бик ерак һәм] тирән бер адашу.
13.    Ул шундый бернәрсәгә табына ки, аның зарары файдасыннан якынрак. Ул – нинди яман ярдәмче! Ул – нинди яман иптәш!
14.    Һичшиксез, Аллаһ иман китергән һәм изге гамәлләр кылганнарны [агачлары һәм сарайлары] асларыннан елгалар аккан җәннәтләргә кертәчәк. Аллаһ [иманлыларга әҗер, инкяр итүчеләргә газап мәсьәләсендә] теләгән һәрнәрсәне [комачау күрмичә] кыла.
15.    Кем дә кем Аллаһның дөньяда һәм Ахирәттә аңа [Расүлем] ярдәм итмәячәк дип уйлый, [ачуын басар өчен, кулыннан килгәнне эшләп, өенең түбәсе булган] күккә таба бер бау сузсын, шуннан соң [аны муенына кидереп, яхшылап кысып сулышын] киссен [һәм шулай үз-үзен үтерсен] дә карасын, [пәйгамбәремә биргән ярдәмгә комачаулау хакына корган] хәйләсе ачуын китергән нәрсәне китәрә алырмы?
16.    [Бу мәсьәләдә] Шулай итеп, Без аны [тулысынча] ап-ачык аятьләр итеп иңдердек. Һәм [шуны да бел] Аллаһ [туры юлга кертергә] теләгәнен һидаять итә [һәм һидаятен арттырып, туры юлда ныгыта].
17.    Һичшиксез, [ышанырга тиешле бөтен нәрсәләргә] иман китерүчеләр, янә яһүди булганнар һәм [фәрештәләргә һәм йолдызларга табынган] сабииләр, һәм насаралар, [утка табынган] мәҗүсиләр һәм [потлар кебек ялган илаһларга табынып, Аллаһка] ширек кылучылар – Аллаһ Кыямәт көнендә [боларга бер үк мөгамәләдә булмаячак һәм] араларында аера торган хөкем бирәчәк. Һичшиксез, Аллаһ – һәрнәрсәгә шаһит.
18.    [И, кеше!] Күкләрдә булганнар, җирдә булганнар, кояш, ай һәм йолдызлар, таулар, агачлар, хайваннар һәм кешеләрдән бик күбесенең [итагать һәм гыйбадәттә булып] Аллаһка сәҗдә кылганнарын күрмәдеңме әллә? [Инкяр итеп, итагатьтән тайпылган] Күбесенә [күләгәләре дә теләр-теләмәс кенә Аллаһка сәҗдә кылганга] исә [үз теләкләре белән сәҗдә кылмаганнары өчен, аларга] газап хак булды. Аллаһ кемне хур итсә, беркем дә аның хөрмәтен күтәрә алмый. Һичшиксез, Аллаһ [көчле итү яки хур итүне дә исәпкә алып] теләгәнен эшли.
19.    Менә бу ике фирка [булган кяферләр белән мөэминнәр] – Раббылары хакында сүз көрәштергән ике төркем. Кяфер булучылар өчен [Кыямәт көнендә чыгарылачак илаһи мәхкәмә карары нәтиҗәсендә] уттан киемнәр киселгән. Башларына исә бик кайнар су түгеләчәк.
20.    Карыннарында булганнар һәм тиреләр моның белән эрелтеләчәк [эчләре тышларына чыгарылачак, шуннан соң, газап дәвам итсен өчен, элекке хәленә кайтарылачак].
21.    Янә алар өчен тимер камчылар бар [кешеләр һәм җеннәр барысы бергә аларның берсен дә урыннарыннан селкетә алмаслар].
22.    [Ул камчылар аларны җәһәннәмнең авызына якынайтып, чиккән] Хәсрәтләреннән аннан чыгарга теләгәннәре саен [башларына сугылган тимер тукмаклар белән җитмеш еллык тирәнлеккә атылып] аның эченә кире кайтарылачаклар [һәм шулчак аларга әйтерләр]: «Яндыра торган газапны татыгыз!»
23.    Һичшиксез, Аллаһ иман китергәннәрне һәм [намаз, ураза, хаҗ, зәкят кебек] изге гамәлләр кылучыларны [агачлары һәм сарайлары] асларыннан елгалар аккан җәннәтләргә кертәчәк. Алар анда алтын беләзекләр һәм энҗеләр белән бизәндереләчәк. Андагы киемнәре исә – ефәк.
24.    Алар [тәүхид кәлимәсе, Коръән, башка зикерләр кебек] бик хуш сүзләргә өйрәтелгәннәр, һәм алар – Мактауга лаеклының юлына ирештерелгәннәр.
25.    Һичшиксез, кяфер булучылар [Хөдәйбия елында гомрә кылу нияте белән килгән Расүлуллаһ (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) һәм аның әсхабен] Аллаһ юлыннан һәм Без анда яшәүчеләр һәм юлчы булган бөтен кешеләр өчен тигез иткән Харам мәчетеннән тыялар. Кем дә кем анда [гөнаһлар кылу кебек] бер золым сәбәпле хактан тайпылырга теләсә, Без аңа интектергеч газаптан татытырбыз.
26.    Менә Без: «Миңа бернәрсәне дә ширек кушма! Тәваф кылучылар, [намазда] кыям итүчеләр, рөкүгъ кылучылар белән сәҗдә кылучылар өчен йортымны [матди нәҗесләрдән, потлар кебек рухи нәҗесләрдән] пакьлә!» – дип, Ибраһимга [галәйһиссәлам] йортның урынын күрсәттек.
27.    [Иске нигезләр өстенә Кәгъбәне төзеп бетергәннән соң, аңа әмер иттек] «Кешеләр арасында хаҗны [фарыз буларак] игълан ит, [аталарының билләрендә, аналарының аналыкларында булганнарга чакыруны ишеттерим дә, анда тәлбия китергәннәр дөньяга килгәннән соң] җәяү һәм һәр ерак юлдан килгән арык [һәм алҗыган] дөя өстендә сиңа килсеннәр.
28.    Үзләренә [килгән] файдаларга шаһит булсыннар һәм аларга ризык буларак бирелгән хайваннарның терлекләре [булган дөя, сыер, сарык һәм кәҗә төрләрен чалып, һәрбере] өстенә [Корбан гаетенең баштагы көне булган] билгеле көннәрдә Аллаһның исемен искә алсыннар. [И, корбан чалучылар! Чалган вакытта Аллаһның исемен искә алыгыз һәм] алардан үзегез дә ашагыз, бичара фәкыйрьне дә ашатыгыз.
29.    [Хаҗ кылучылар корбаннарын чалып, кырынып, ихрамнан чыкканнарыннан] Соңра [мыекларын кыскартып, тырнакларын кисеп] керләреннән арынсыннар, [хаҗ вакытында хәер һәм гыйбадәт хакына кылган] нәзерләрен үтәсеннәр һәм [кешеләрнең гыйбадәте өчен иң беренче бина кылынган] борынгы йортны [хаҗның фарызларыннан булган зиярәт тәвафын үтәү нияте белән] тәваф кылсыннар.
30.    Шулай [бу әмерләрне тотыгыз]! Кем Аллаһ хөрмәтле кылган нәрсәләрне олыласа, менә бу аның өчен Раббысы хозурында хәерлерәк. [Харамлыклары] Сезгә бер-бер артлы укылып торганнардан [үләксә һәм бисмилләһсез суелган хайваннардан тыш, дөя, сыер, сарык һәм кәҗә кебек] терлекләр сезгә хәләл кылынды. Моннан соң [матди нәҗесләрдән сакланганыгыз кебек, рухи] нәҗес булган потлардан да сакланыгыз, ялган сүздән дә [һәм ялган шаһитлыктан да] качыгыз.
31.    Аңа [һичбернәрсәне] ширек кушмыйча һәм Аллаһ өчен [ихлас гыйбадәт кылган] хәнифләр буларак [потларга табынудан һәм ялган сүздән саклануны дәвам итегез]. Кем дә кем Аллаһка ширек кушса, ул күктән төшкәндә, аны кошлар эләктергәннәр, яки җил аны бик ерак бер җиргә ташлаган кебек.
32.    Менә шулай! Кем дә кем [Сафа-Мәрвә кебек] Аллаһның [диненең] билгеләрен [бигрәк тә корбанлык хайваннарын] олыласа, һичшиксез, ул – күңелләрнең [Аллаһы Тәгаләгә карата булган] тәкъвалыгыннан.
33.    [Чалынулары белән бәйле] Билгеләнгән вакытка кадәр аларда [корбанлык хайваннарының сөте, йоны, балаларында] сезнең өчен бик күп файдалар бар. Шуннан соң аларның [корбан ителү] урыны борынгы йорт [булган Кәгъбә урнашкан Харам] янында [булыр].
34.    Ризык итеп бирелгән хайваннарның терлеге [булган дөя, сыер, сарык һәм кәҗә] өстенә [чалыр алдыннан] Аллаһның исемен искә алсыннар дип, һәрбер өммәт өчен бер корбан чалу урыны билгеләдек. Сезнең илаһыгыз – бердәнбер Аллаһ. Шулай булгач, Аңа гына буйсыныгыз. [Расүлем! Ислам белән тынычлык тапкан, тәкъдиренә разый булган, гыйбадәттә бик күп тырышлык куйган һәм золымга дучар булса да, үч алмаган] Ихласлыларны сөендер.
35.    Шуларны [сөендер] ки, Аллаһ искә алынганда кемнәрнең күңелләре курку белән тула, башларына килгән [хасталык, михнәт кебек] нәрсәләргә сабыр итәләр һәм [фарыз] намазны [вакытында] укыйлар, ризык буларак биргәннәребездән [хәерле юлларда] сарыф итәләр.
36.    Зур башлы хайваннарны [дөяләрне] Без сезнең өчен Аллаһның билгеләреннән иттек, аларда сезнең өчен файда бар. Инде [дөяләрне ятып торганда түгел, аякларын] сузган хәлендә чакта [корбан итегез һәм чалган вакытта] алар өстендә Аллаһның исемен искә алыгыз. [Җаннары чыгып] Яннарына аугач, [теләсәгез] алардан ашагыз, канәгатьле булганга да, [сораныр өчен юлыгызга аркылы төшкән] теләнчегә дә ашатыгыз. Без шулай итеп аларны сезгә итагать иттердек [шуңа аларны бәйләп бугазлый аласыз]. Бәлки, сез шөкер итәрсез.
37.    Аларның итләре дә, каннары да Аллаһка ирешәчәк түгел. Аңа сездән бары тәкъвалыгыгыз гына ирешә. Сезне һидаятькә ирештерде дип [«Аллаһу әкбәр» диеп] Аллаһка тәкбир әйтүегез өчен Ул аларны сезгә буйсындырды. [Расүлем!] Күркәм гамәл ияләрен сөендер.
38.    Һичшиксез, Аллаһ иман китергәннәрне саклый. Аллаһ [әманәтләргә карата] хыянәтче һәм [нигъмәтләргә карата] кадер белмәүчеләрне сөйми.
39.    [Бу вакытка кадәр Мәккә мөшрикләреннән җәфа чиккән сәхабәләргә алар белән сугышу рөхсәте бирелмәсә дә, хәзер] Рәнҗетелгәннәре сәбәпле, үзләре белән сугышучыларга [мөшрикләргә] каршы [сугыш ачарга] рөхсәт ителде. Һичшиксез, Аллаһ аларга ярдәм итәргә кодрәтле.
40.    [Бу рөхсәт шундыйларга бирелде] Алар: «Раббыбыз – Аллаһ!» – дип әйткәннәре өчен генә хаксызга йортларыннан куып чыгарылдылар. Әгәр Аллаһ [мөэминнәргә кяферләр белән сугышу рөхсәте биреп, аларны җиңдереп] кешеләрне бер төркем белән икенче төркемнәрен [явызлыктан] якламаса, эчләрендә Аллаһның исеме еш искә алынган монастырьлар да, чиркәүләр дә, синагогалар да, мәчетләр дә җимерелер [һәм беркайчан да Аллаһка гыйбадәт кылына алмас] иде. Әлбәттә, Аллаһ Үзенә [һәм диненә] ярдәм итүчеләргә, һичшиксез, ярдәм итә. Һичшиксез, Аллаһ – [дусларына ярдәм итүне дә исәпкә алып, аларның бөтен теләкләрен үтәргә соң дәрәҗәдә] Иң көчле, Бөек [Җиңелмәс].
41.    [Бу ярдәм шундыйларга күрсәтеләчәк] Аларга җирдә көч һәм хакимият бирсәк, алар [фарыз] намаз укыйлар, зәкят бирәләр, игелеккә өндиләр һәм [ширек һәм гөнаһлар кебек] яманлыктан тыялар. Һәрнәрсәнең ахыры исә Аллаһка бәйле.
42.    [Расүлем!] Әгәр алар сине ялганчы дип саныйлар икән, алардан алда Нух [галәйһиссәлам] кавеме дә, гад һәм сәмуд та [Нух, Һуд һәм Салихны (галәйһимүссәлам) ялганчы дип санаганнар иде.
43.    Ибраһимның [галәйһиссәлам] кавеме белән Лутның [галәйһиссәлам] кавеме дә [пәйгамбәрләрен инкяр иткән иде].
44.    Муса да [галәйһиссәлам] шундый көчле һәм ачык могҗизалар күрсәтүенә карамастан, кыйптыйлар тарафыннан] ялганчы дип саналды. Мин ул кяферләргә кичектерү бирдем, шуннан соң аларны [газаплар белән] тотып алдым. [Аларның нигъмәтләрен – михнәткә, тормышларын – һәлакәткә һәм төзеклекне җимереклеккә әйләндереп] Минем [аларны] фаш итүем нинди булды!
45.    Залим булганнары өчен Без һәлак иткән [тәмам җимерелеп] түбәләре өстенә ауган ничәмә-ничә шәһәр бар! Ничәмә-ничә кулланылмаган кое һәм биек сарай [бар, шуларны күреп тә гыйбрәт алмыйлармы?]
46.    [Аңларга кирәкле булган хакыйкатьләрне] Аңлый ала торган йөрәкләре яки ишетә торган колаклары була торып, [сине инкяр иткән Мәккә кяферләре үзләреннән алда һәлак ителгән инкяр итүчеләрнең хәрабәләрен күрер өчен] җирдә һич гизмәделәрме әллә? Һичшиксез, күзләр сукыр түгел, ләкин күкрәкләр эчендәге йөрәкләр сукыр.
47.    [Корәеш мөшрикләре, мыскыл итеп] Синнән [үзләренә булган] газапны ашыктыралар! Аллаһ вәгъдәсен һич бозмый. Һичшиксез, Раббың хозурында бер көн сезнең хисап белән санаган мең ел кебек. [Сезгә бик озын булып тоелган вакыт Аның хозурында бик кыска].
48.    [Халкы инкяр итүче һәм] Залим булган ничәмә-ничә мәмләкәт бар иде, [Корәеш мөшрикләренә вакыт биргәнем кебек] аларга да кичектерү биргән идек, шуннан соң аларны [төрле-төрле газаплар белән] җәзалаган идем. Кайту – Миңа гына бит. [Шулай итеп, һәркемгә гамәленә күрә мөгамәлә кылыначак].
49.    [Расүлем! Колларга шушы сөенеч һәм кисәтүләрне ирештерер өчен] Әйт: «И, кешеләр! Мин – сезнең өчен ап-ачык кисәтүчемен [һәм сөендерүчемен]».
50.    Иман китергән һәм [намаз, ураза, хаҗ, зәкят кебек] изге гамәлләр кылучылар өчен мәгъфирәт һәм [җәннәт нигъмәтләре кебек] кадерле ризык бар.
51.    Әмма Безнең аятьләребез [турында «шигырь», «сихер» һәм «әүвәлгеләрнең әкиятләре» кебек килешмәгән сыйфатлар биреп, мөэминнәрнең булдыра алганча ачыклык кертергә тырышуларына каршы төшеп, аларны туктату] хакында [бер-берләрен] гаҗиз итәргә тырышканнар – әнә шулар – Ут әһелләре.
52.    [Расүлем!] Синнән алда [вәхи иңеп, аятьләрдән нәрсә дә булса] укыган вакытта шайтан арага керергә тырышмаган бер Расүл дә, бер Нәби дә җибәрмәдек. Аллаһ шайтанның [пәйгамбәр укыганнары арасына] ташлаган нәрсәсен юк итә, шуннан соң Аллаһ аятьләрен нык [һәм сакланган] итә. Аллаһ – Белүче, Хикмәт иясе.
53.    [Әйе!] Ул [Аллаһы Тәгалә] шайтанның [пәйгамбәрләр укыганнары арасына] ташлаган нәрсәне күңелләрендә [шикләнүчәнлек кебек] бер чир булган [монафикъ] кемсәләргә һәм күңелләре катканнарга [Мәккә кяферләренә] бер сынау итеп [шайтанга моны эшләргә рөхсәт бирде]. Һичшиксез, [монафикъ, мөшрик] залимнәр исә бик ерак булган ихтилаф эчендәләр.
54.    [Аллаһның дине турында] Гыйлем бирелгәннәр белсеннәр, һичшиксез, ул [Коръән] – Раббыңнан килгән бер хак, менә шулай алар аңа инансыннар да, шул сәбәпле күңелләре аңа хөрмәт белән буйсынсын. [Аллаһ бу хикмәтләр белән шайтанның кысылуын арадан алган]. Һичшиксез, Аллаһ иман китергәннәрне туры юлга һидаять итә.
55.    Әмма көтмәгәндә Сәгать килгәнче яки [артыннан бернинди көн тумаган] кысыр көннең газабы килгәнче, кяферләр [Коръәннең хак булып-булмавы турында башлары әйләнгәнлектән] аның хакында шөбһә эчендә калуларын дәвам итәчәкләр.
56.    Ул Көнне бөтен хакимият – Аллаһныкы. Алар [инанган һәм инанмаган коллар] арасында Ул хөкем бирәчәк. Иман итеп, [намаз, ураза, зәкят, хаҗ кебек] изге гамәлләр кылучылар нигъмәтләр тулы җәннәтләрдә [булачаклар].
57.    Әмма кяферләр һәм Безнең аятьләребезне ялган дип санаучылар өчен хурлыклы газап [әзерләнгән].
58.    Аллаһ юлында [җиһад өчен] һиҗрәт иткәннән соң [һиҗрәт кылу вакытында мөшрикләр тарафыннан шәһит ителеп] үтерелсәләр яки [үзләре] үлсәләр, әлбәттә, Аллаһ аларны [бәрзах галәмендә дә, җәннәттә дә бер дә туктамый торган] яхшы ризык белән ризыкландырачак. Һичшиксез, Аллаһ – [кабат сорамыйча, хисапсыз] ризык бирүчеләрнең иң яхшысы.
59.    Ул аларны разый булачак [иң күркәм] бер керү урынына [җәннәткә] кертәчәк. Һичшиксез, Аллаһ – [һәрнәрсәне] Белүче, Мәрхәмәтле.
60.    Менә [хәл] шулай! Кем дә кем [җәфа күргән кеше] үзенә кылынган газаптан соң [артыгы белән түгел, кыйсас нигезендә] шундый ук [газап] белән җәзаландырса, шуннан соң [хакын алырга теләгән] кешегә карата [җәзалауга мөрәҗәгать ителеп] гаделсезлек кылынса, Аллаһ аңа, һичшиксез, ярдәм итәчәк. Һичшиксез, Аллаһ Кичерүче, [гөнаһларны күпләп] Гафу итүче.
61.    Бу [ярдәм] шул сәбәпле ки, Аллаһ төнне көнгә кертә [көнне төннән озынрак итеп, теләгәнен кылырга кодрәтле булганын белдерә], көнне дә төнгә кертә [төнне көннән озынрак итеп, тиңсез көчен күрсәтә], һәм дә Аллаһ – [һәрнәрсәне] Ишетүче, [һәрнәрсәне] Күрүче.
62.    Бу [өстен кодрәт һәм гыйлем сыйфаты] шул сәбәпле ки, Аллаһ – Хакның үзе, [мөшрикләрнең] Аннан башка [илаһ итеп] табынган нәрсәләре, һичшиксез, ялганның үзе, һәм дә, һичшиксез, Аллаһ – Бөек, Олуг Зат.
63.    [И, кеше!] Аллаһның күктән суны иңдергәнен һәм шул сәбәпле туфрак ямь-яшел бер хәлгә кергәнен күрмәдеңме? Һичшиксез, Аллаһ – [колларга] Мәрхәмәт итүче, [һәрнәрсәдән] Хәбәрдар.
64.    Күкләрдәгеләр дә, җирдәгеләр дә – Аныкы гына. Һичшиксез, Аллаһ – [бернәрсәгә дә мохтаҗ булмаган] Бай, Мактауга лаеклы.
65.    [И, кеше!] Күрмәдеңме әллә, Аллаһ җирдә булганнарны да, Аның әмере белән диңгездә йөзгән көймәләрне дә сезнең [тәэмин итәр] өчен, буйсындырды һәм, рөхсәте булмыйча, җир өстенә төшмәсен дип, күкне дә Ул тотып тора. Һичшиксез, Аллаһ – кешеләргә карата бик Аяучан, Рәхимле.
66.    Ул – [җансыз чагыгызда] сезгә гомер биргән, шуннан соң [әҗәлләрегез җиткәч] сезнең җаныгызны алачак, шуннан соң [мәхшәр көнендә] сезне терелтәчәк Зат. Һичшиксез, кеше [моның кадәр нигъмәтләрне юкка санап] игелек кадерен белми.
67.    [Расүлем! Корбан чалуыгызга каршы төшеп: «Үзегез үтергәнне ашыйсыз, Аллаһ үтергәнне нишләп ашамыйсыз?» – дигән кяферләргә игътибар бирмә]. Без һәр өммәт өчен корбан [гыйбадәте] билгеләгән идек, һәм алар шуның белән гамәл кылалар. Алар [дин һәм корбан белән бәйле] ул эш хакында синең белән сүз көрәштермәсеннәр. Син [кешеләрне] Раббыңа [гыйбадәткә] дәгъват ит! Һичшиксез, син – туры юлдасың.
68.    [Хаклык ачылганнан соң] Янә алар [дин мәсьәләсендә] синең белән сүз көрәштерсәләр, әйт: «Сез кылган [ялган] нәрсәләрне Аллаһ яхшырак белә.
69.    [Хакны инкяр итеп] Тартышкан нәрсәләрегез хакында Аллаһ Кыямәт көнендә арагызда [катгый] хөкем бирәчәк».
70.    [И, Расүлем һәм өммәтеңдә булган һәркем!] Аллаһның күктә һәм җирдә булган нәрсәләрне белгәнен белмәдеңме әллә? [Сез кылган, кылачак бер генә нәрсә дә Аннан яшерен кала алмый]. Һичшиксез, бу китапта [Ләүхелмәхфүздә теркәлеп куелган]. Һичшиксез, бу Аллаһ өчен бик җиңел.
71.    Алар [ширек кушканнар], Аллаһны калдырып, шундый нәрсәләргә табыналар, Ул алар турында [вәхигә нигезләнгән] бернинди дәлил дә иңдермәде, янә шундый нәрсәләргә [табыналар], үзләрендә дә алар турында бернинди дә гыйлем юк. [Ширек кылган] Залимнәр өчен [карашларын куәтләүче һәм аларны туры юлга ирештерүче] бернинди дә ярдәмче юк.
72.    [Расүлем!] Безнең [дөрес иманга һәм төгәл хөкемнәребезгә күрсәткән] аятьләребез аларга ап-ачык бер хәлдә [бер-бер артлы] укылганда, кяферләрнең йөзләрендә инкяр [галәмәте күрерсең һәм шуның белән кире кагуларын] аңларсың. Алар үзләренә безнең аятьләребезне укыган кешеләргә [ачуланып] ташланырга әзерләр. [Расүлем! Коръән дошманнарын кисәтер өчен] Әйт: «Сезгә моннан да [тыңлаганнан соң да аятьләребезгә ярсуыгыздан] яманрак булган нәрсәне хәбәр итимме? Ут! Аллаһ аны кяфер булганнарга вәгъдә итте. Ул нинди яман бару урыны!»
73.    И, кешеләр! [Аллаһтан башка табынылган нәрсәләрнең гаҗизлеге хакында Кыямәткә кадәр арагызда телдән-телгә сөйләнгән бик кызык] Бер мисал китерелә, шуны тыңла! Аллаһны калдырып табынган нәрсәләрегез бер чебен генә дә ярата алмаслар, хәтта моның өчен барысы бер урынга җыелсалар да. Чебен алардан [алларына куелган азык-төлектән яки өсләренә сөртелгән исле буяулардан] берәр нәрсә капса, шуны гына да аңардан тартып ала алмаслар. [Алардан берәр нәрсә] Сораганнар да [мөшрикләр], соралганнар да [потлар] – бик зәгыйфьләр.
74.    Алар [ширек кушканнар] Аллаһны тиешле рәвештә олугламадылар. [Шуңа күрә гыйбадәткә лаек булмаган нәрсәләрне Аңа тиңдәш иттеләр]. Һичшиксез, Аллаһ – [һәрнәрсәгә] Көчле, Бөек.
75.    [Расүлем! Мөшрикләр синең пәйгамбәр буларак җибәрелүеңне кабул итмичә: «Арабыздан вәхи аңа җибәрелдеме?» – дип әйттеләр]. Аллаһ фәрештәләрдән дә [Җәбраил, Микаил, Исрафил һәм Газраил (галәйһимүссәлам) кебек] илчеләр сайлый [һәм аларга Үзе белән пәйгамбәрләре арасында вәхи йөртү һәм башка вазифалар йөкли], кешеләрдән дә [Ибраһим, Муса, Гайсә һәм Мөхәммәд (галәйһимүссәлам) кебек затларны Үзе исеменнән бүтән колларына илче итеп җибәрә]. Һичшиксез, Аллаһ –Ишетүче, Күрүче.
76.    Ул аларның алларында булганны да, артларында булганны да белә. Бөтен эшләр Аллаһка кайтарылачак.
77.    И, иман китерүчеләр! Рөкүгъ кылыгыз, сәҗдә кылыгыз, [бөтен фарызларны үтәп] Раббыгызга гыйбадәт кылыгыз һәм [нәфел гыйбадәтләр, туганлык җепләрен саклау, күркәм әхлаклы булу кебек] игелек эшләгез. Бәлки, сез уңышка ирешерсез.
78.    Аллаһ өчен [булган бар көчегезне сарыф итеп] тиешенчә җиһад кылыгыз. Сезне Ул сайлады һәм диндә сезгә бернинди кыенлык кылмады. Атагыз Ибраһимның [галәйһиссәлам] милләтенә [һәм диненә ябышыгыз]. Расүл (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) илчелек вазифасын үтәвенә карата] сезгә шаһит булсын, сез дә [пәйгамбәрләрнең өммәтләренә Аллаһның илчелеген үтәвенә карата] кешеләргә шаһит булыгыз дип, Ул [Аллаһы Тәгалә] моннан [Коръәннән] алда [җибәрелгән Тәүрат, Инҗил кебек китапларда] да, монда [Коръәндә дә] сезгә мөселманнар исеме бирде. [Мондый сайлауга лаек булганыгызга шөкер итәр өчен, фарыз] Намаз укыгыз, зәкят бирегез һәм [һәр эшегездә Аңа таянып] Аллаһка ябышыгыз. Ул – Яклаучыгыз. Ул нинди яхшы Яклаучы! Ул – нинди яхшы Ярдәмче [аның ярдәме тигән кеше хур булмас һәм оттырмас].
 

Фото на анонсе: © Салават Камалетдинов / «Татар-информ»